Με ιδιαίτερη έκπληξη διαβάσαμε την ανακοίνωση της Δημοτικής Κίνησης «Κοζάνη-Τόπος να Ζεις» αναφορικά με την “μέριμνα” για καλύτερες συνθήκες εκπαίδευσης και διαβίωσης Ατόμων με Αναπηρία.

Στην ανακοίνωση, που βρίθει ανακριβειών, γίνεται αναφορά στην ανέγερση του κτηριακού συγκροτήματος για τη στέγαση του νέου Ειδικού Νηπιαγωγείου και Δημοτικού Σχολείου στο Ο.Τ. 878, στο ίδιο οικόπεδο με το 18ο Δημοτικό Σχολείο Κοζάνης.

Να ενημερώσουμε λοιπόν την Δημοτική Κίνηση «Κοζάνη-Τόπος να Ζεις» και τους πολίτες του Δήμου Κοζάνης, ότι:

• Με την 523/2007 Α.Δ.Σ. Κοζάνης αποφασίστηκε η τροποποίηση του εγκεκριμένου ρυμοτομικού σχεδίου για την χωροθέτηση Ειδικού Νηπιαγωγείου και Δημοτικού Σχολείου.
• Στις 26.02.2009 δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ η απόφαση τροποποίησης του ρυμοτομικού σχεδίου (συνημμένο 1).
• Στις 12.08. 2013 εγκρίθηκε από το Υπουργείο Παιδείας το  κτιριολογικό  πρόγραμμα  του νέου Ειδικού Νηπιαγωγείου και Δημοτικού Σχολείου (συνημμένο 2).
• Στις 22.05.2019 έγινε η 2^η αναθεωρημένη έγκριση του κτιριολογικού προγράμματος.

Επιπλέον,  η ένταξη της πράξης για την «Δομή Στήριξης Ατόμων με Νοητική Υστέρηση και Συνοδές Ψυχικές Διαταραχές (Αυτισμό)- Κέντρο Ημερήσιας Φροντίδας-Στέγες Υποστηριζόμενης Διαβίωσης» στον Άργιλο, πραγματοποιήθηκε στις 09.08.2012 (συνημμένο 3). Η κατασκευή του έργου ξεκίνησε στις 05.03.2013 (συνημμένο 4).

Επίσης, η πράξη για τις «Κτηριακές Εγκαταστάσεις Δομών Στήριξης Ατόμων με Νοητική Υστέρηση και Πολλαπλές Αναπηρίες» στη ΖΕΠ, εντάχθηκε στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Μακεδονία-Θράκη» στις 21.12.2012 (συνημμένο 5).

Όλα τα παραπάνω, κάνουν ξεκάθαρη την πρόθεσή μας για υποστήριξη των ατόμων με αναπηρία, την άρση του αποκλεισμού και φυσικά την διευκόλυνση του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Αποδεικνύουν ότι υπήρχε, και συνεχίζει να υπάρχει ένας ολοκληρωμένος σχεδιασμός και από ποιον.

Προφανώς δεν επαιρόμαστε για το αυτονόητο, αλλά το μηδαμινό αποτύπωμα έργων της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής σε σχέση με τις δυνατότητες του Δήμου,  έχει καταγραφεί στην ιστορία του τόπου.

Συνεπώς, ορισμένοι θα έπρεπε να αξιολογούν το έργο τους πριν προβούν ανερυθρίαστα  σε δηλώσεις περί «προτεραιότητας» της μέριμνας για τις συνθήκες εκπαίδευσης και διαβίωσης ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων.